[Un] Perfect Continuous - Intro
posted on 18 May 2007 22:46 by asuka-jan in Co-Projectฟิกชั่นเรื่องนี้เป็นผลมาจากการยัดเยียดภาระของแจนให้น้องสาวสุดน่ารักนามว่าน้อง Renika ค่ะ
อัน เพอร์เฟค คอนทินิวอัส เป็นฝีมือการเขียนของน้อง Renika
เรื่องราวมีที่มาจากความคิดชั่ววูบของแจนขณะคุยเอ็มกับเพื่อน แล้วได้พล็อตรั่วๆ ออกมาแต่ไม่มีปัญญาแต่งเอง
เลยเอาไปเสนอขายแด่ผู้ที่มีหัวใจกล้าหาญ
แล้วก็ได้น้องคนนี้มา...
ช่วยเป็นกำลังใจให้คุณน้องด้วยการเขียนติชมให้หน่อยนะคะ
เพื่อที่ว่าเด็กสาวคนหนึ่งที่กำลังตรากตรำกับการเรียนชั้นมัธยมปลาย จะได้แบ่งเวลาจากการอ่านหนังสือสอบมาคลอดฟิกตอนต่อๆ ไป
ขอบคุณทุกคนล่วงหน้าค่ะ
Fiction: [Un] Perfect Continuous
Part: prologue
Character:
Jin
x Kame and Friends
Genre: Drama
Author: Renika
Editor: Asuka
Rate:
General
Warning:
ฟิกชั่นเรื่องนี้มีทั้งเหตุการณ์จริงและจินตนาการผสมกัน โปรดใช้วิจารณญาณในการแยกแยะ
ดูแลตัวเองนะคะ
prologue
...บางครั้ง...
ผมก็สงสัยว่าจุดเริ่มต้นของเรื่องราวมันเริ่มมาจากตรงไหน
เริ่มจากผม...หรือว่าเขา
เริ่มจากรัก...หรือว่าเกลียด
เริ่มจากความจริงใจ...หรือว่าคำโกหก
...หรือ...
...เรื่องของเรามันไม่เคยมีมาตั้งแต่ต้นกันแน่...
“คาเมนาชิ” แรงกดเบาๆที่ไหล่ทำให้เจ้าของชื่อหันกลับไปมองคนเรียกทันที “ได้เวลาแล้ว”
“อืม...ขอบใจ แล้วอาคานิชิล่ะ? รอบนี้ฉันต้องออกไปพร้อมหมอนั่นไม่ใช่เหรอ” คาซึยะยืดตัวลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะกวาดสายตาไปรอบๆ
“อยู่กับอุเอดะ คงเตรียมตัวกันแล้ว พร้อมหรือยัง?” ยูอิจิพยักเพยิดไปทางสองร่างที่ยืนคุยกันอยู่
“พร้อมไม่พร้อมก็ต้องออกไปอยู่ดีไม่ใช่หรือไง?” ชายหนุ่มเหยียดยิ้ม ก่อนจะเดินตรงไปหาเป้าหมายของตน
“อาคานิชิ” ใบหน้าหล่อเหลาหันกลับมามองผู้เรียกด้วยท่าทีเฉยเมย
“มีอะไร?”
“รอบนี้ฉันต้องออกไปพร้อมกับนาย...พร้อมหรือยัง?” รอยยิ้มหวานถูกส่งให้พร้อมกับดวงตาเรียวที่ถูกดันขึ้นจนยิบหยีน่ารักน่ามอง...แต่มันดูช่างน่าสะอิดสะเอียนสำหรับคนได้รับ
“อืม...” เสียงตอบรับเรียบเฉย ทำให้เจ้าของรอยยิ้มเมื่อครู่ต้องแอบขบกรามด้วยความหงุดหงิดแม้รอยยิ้มจะยังคงอยู่ก็ตาม
“เฮ้อ...ฉันไปก่อนแล้วกัน” ทัตซึยะตัดบทเมื่อเห็นคนตัวหนาทำท่าจะหันมาคุยเรื่องเพลงกับตนต่อ ก่อนจะเดินออกมาพลางพึมพำในลำคอ “น่ารำคาญชะมัดไอ้คู่นี้...”
“เฮ้! พร้อมรึยังพวกนายน่ะ!! มัวแต่ทำอะไรกันอยู่ได้!” เสียงโวยวายโหวกเหวกตามแบบฉบับจากขาแร็พประจำวงดังขึ้นอย่างไม่คิดจะเกรงใจ ไว้หน้าผู้ใดส่งผลให้ใครที่อยู่บริเวณคลื่นเสียงต้องเบือนหน้าหนี
“หนวกหู...” จุนโนะก็เป็นอีกคนหนึ่งที่สะบัดหน้าออก ก่อนจะปรายตามองด้วยหางตาแบบค่อนแคะ
นี่คือKAT-TUN...ความจริงที่บิดเบือนไม่ได้แต่ถูกปกปิดไว้อย่างดี
วงการมายา...ชื่อของมันก็บ่งบอกอยู่แล้วว่า ‘มายา’
ไม่มีเรื่องจริง...และของแท้ให้ไขว่คว้าควานหา
เสียงกรีดร้องต้อนรับดังกระหึ่มฮอลล์จนขนลุกซู่ ใบหน้ายิ้มแย้มรวมถึงน้ำตาแห่งความซาบซึ้งใจของแฟนๆกำลังส่งผ่านความรู้สึกยินดีปรีดาอันมากล้นมาให้
คาซึยะเดินออกไปพร้อมกับโอบคนข้างกายที่ทุกคนรอคอยออกไปพร้อมๆกันหลังจากคนอื่นในวงได้เดินออกไปก่อนครู่หนึ่งแล้ว
คา ซึยะระบายรอยยิ้มให้คนอื่นคิดว่าตนมีความสุข แต่กลับย้ำกับตัวเองดังๆในใจให้มั่นคงว่า...มันเป็นเพียงแค่เรื่องโกหก เรื่องหนึ่งเท่านั้น...
...ก็แค่เรื่องโกหก...
...เท่านั้นเอง...เท่านั้นเองจริงๆ...
จินกวาดสายตามองสมาชิกแต่ละคนเวทีช้าๆ...ไม่เคยมีอะไรเปลี่ยนแปลง...
ทางุจิยิ้มกว้างจนตาหยี ท่าทางหยิ่งผยองที่หลังเวทีหายวับไปราวกับไม่เคยมีมาก่อนเหลือแต่คราบของชายหนุ่มอารมณ์ดี
ทานากะพอออกมายืนกลางเวทีก็ไม่กล้าโวยวายอะไรมากสงบปากสงบคำตามระเบียบ
อุเอดะนิ่งอย่างไรก็ยังคงเป็นอย่างนั้น...ยิ้มบ้างหัวเราะบ้างตามบรรยากาศแต่ก็ไม่เคยใส่ใจใครหน้าไหน
นากามารุก็ยังยิ้มสบายๆตามปกติ ทั้งๆที่ความดันลดวูบไปตั้งแต่เดินออกมาแล้ว
...รวมถึงคนข้างๆเขาด้วย...
ทุกอย่างเหมือนเดิม...ไม่เปลี่ยนแปลงตามความคาดการณ์ของเขาไม่มีผิด จินยกยิ้มอย่างขำขันแกมเอียนระอา ...ถ้าต้องการ...ฉันก็จะสนองให้ตามประสงค์...คาเมนาชิ...
...ปมของเชือก...
ที่ผมผูกมันขึ้นมาเอง...ผมก็ต้องเป็นคนแก้
แต่ผมกลับแก้มันไม่ออกเพราะปมนั้นถูกมัดซ้ำไปมาและปล่อยไว้เป็นเวลานาน
...เสียจนผมลืมจุดเริ่มต้นของมันไปเสียแล้ว...
++++++
END prologue
++++++
รีบๆมาต่อเน้ อยากอ่านต่อ 
เป็นกำลังใจให้นะคะน้องน้อย... เพิ่งเข้าเตรียม .. อย่างงี้จะมาเป็นรุ่นน้องจามจุรีของพี่แจนอีกคนมั้ยเนี่ย ...
รอดูตอนต่อไปค่ะ
#1 By nana_hachi (161.200.255.162) on 2007-05-18 22:52