Accidentally Possessive Part 11 (2/2)

posted on 23 Jan 2012 00:56 by asuka-jan in Accident
 

Title: Accidentally Possessive
Part: 11 (2/2)
Casts: Jin x Kazuya
Author: Asuka
Rate: G


 

**อ่าน 1/2 ก่อนนะคะ**

 

 

 

“คุณล่ะ” จินถาม

 

“ผมหรือครับ ผมรู้ตัวว่าเป็นเกย์ตั้งแต่เด็กแล้ว”

ต้องบอกว่าตั้งแต่รู้ความเลยมากกว่า คาซึยะนึกถึงตนเองในวันวาน ช่วงวัยที่คิดว่าตนเองเป็นผู้ใหญ่ ที่ทำอะไรทั้งแสบและแผลงมากมายด้วยความมั่นใจว่าถูกต้อง

 

“ผมอยู่ชมรมเบสบอล นอกจากชอบเล่นเบสบอลแล้วผมก็ชอบหนุ่มๆ ในชมรมด้วย” ร่างเล็กวางหน้าก๋ากั่น “ผมไม่เหมือนคุณ ไม่มานั่งกลัวว่าใครจะรับได้หรือไม่ได้ ผมคิดถึงตัวเองมากกว่า ว่าทำยังไงพ่อแม่ถึงจะไม่ว่าอะไร ไม่ห้ามในสิ่งที่ผมอยากทำหรือบังคับให้ทำในสิ่งที่ผมไม่อยากทำ...”

 

“ผมน่ะ แสดงออกเต็มที่ว่าชอบผู้ชาย ผมคบกับรุ่นพี่ในชมรมคนหนึ่ง ควงเขาอวดทุกคน ทำนองชิงลงมือก่อนได้เปรียบน่ะครับ ผมมัดมือชกให้พ่อแม่ต้องยอมรับ หรือต่อให้ไม่ยอมก็ต้องยอมเพราะห้ามอะไรไม่ทัน ก็น่าเสียดาย... ผมอุตส่าห์เห็นแก่ตัวหลับตาไม่รู้ไม่ชี้ความรู้สึกของพวกท่านขนาดนั้น ผมแต่ก็คบกับเขาได้เทอมเดียวเอง”

 

ร่างเล็กนิ่วหน้าน้อยๆ

 

“ทำไมล่ะครับ”

“หมอนั่นนอกใจผมน่ะสิ” คาซึยะเฉลยเสียงเข้ม “ผมงี้โกรธเป็นไฟไหม้ป่าเชียวล่ะ มาทำผมเสียหน้า แถมยังทำให้ผมต้องทำเป็นเฮิร์ตหนักเพื่อไม่ให้ใครมาพูดอะไรใส่อีก ไม่ต้องมองผมอย่างนั้นหรอกครับ ผมก็เฮิร์ตจริงเหมือนกัน แต่ไม่มาก เจ็บใจมากกว่า พอเลิกกันนี่แหละทำให้ผมรู้ว่าไม่ได้รักเขาเท่าไหร่... แค่ชอบว่าหล่อเท่านั้น”

 

จินได้ยินอย่างนั้นก็หวังให้ทั้งชายคนนั้นและคู่หมั้นของเขาอโหสิกรรมให้แก่กันในที่สุด

 

“แต่ก็ต้องขอบคุณเขานะครับ” คนเล่าเปลี่ยนเสียง “...เพราะเขาทำให้พ่อผมสงสารมากกว่าอยากซ้ำเติม แล้วก็ทำให้ผมตัดสินใจได้ทันทีที่พ่อเสนอให้ไปเรียนต่อเมืองนอก ใจจริงผมกลัวจะตายที่ต้องไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองคนเดียว แต่ให้เทียบกันแล้วผมอยากเชิดใส่คนที่กล้าหักหลังผมมากกว่า... แล้วก็ผมอยากเรียกความน่าเชื่อถือกลับมาด้วย”

 

ร่างเล็กว่าด้วยน้ำเสียงจริงใจแม้ใบหน้ายังฉายรอยแค้นนิดๆ

 

“พอผมไปอยู่เมืองนอก คุณรู้มั้ย ผมฮอตสุดๆ” ตบอกตัวเองปุๆ “เพราะผมตัวเล็ก หน้าใส มีทั้งฝรั่งทั้งเอเชียมาช่วยสอนภาษาฝรั่งเศสผมเพียบ รวมถึงภาษาอื่นๆ ด้วย ผมน่ะจัดตารางแทบไม่ไหว ก่อนไปหลงลมอยู่คนหนึ่ง เป็นหนุ่มฝรั่งเศสแท้ จอมโรแมนติกยังกับหลุดออกมาจากในหนังเลยล่ะครับ ผมส่งรูปไปให้แม่ดูแม่ยังกรี๊ดเลย...”

 

“แล้ว...” จินทิ้งเสียงถามหลังได้รับสัญญาณบางอย่างว่าเขาต้องอยากรู้

 

“เพราะเหมือนหลุดจากในหนังเกินไปน่ะสิ เอะอะก็จะจูบ เอะอะก็จะลวนลาม คบกันได้แค่อาทิตย์ก็เอาแต่ตื๊อขอมีเซ็กส์ด้วย” คาซึยะเบ้ปาก “ผมทนรำคาญไม่ไหวก็เลยบอกเลิกไป แต่หมอนั่นก็ตามดราม่าอีกเป็นเดือน ทำผมแหยงการมีแฟนไปเลย”

 

“จริงๆ นะคุณ ผมเป็นโสดจนจบไฮสคูลเลย มาเลิกโสดก็ตอนเข้ายูแล้ว” คนพูดรีบสำทับเมื่อเห็นคนฟังทำหน้านิ่งๆ ไม่ค่อยอินตาม

 

แม้จะยอมยิ้มให้แล้ว ก็ไม่วายถูกวางค้อนลูกเล็กใส่

เจ้าของค้อนกระแอมเบาๆ ก่อนเล่าต่อ

 

“แฟนคนที่สามของผม ที่จริง...ผมอยากนับว่าเป็นคนแรกมากกว่า เพราะเขาเป็นคนแรกที่ผมให้ใจ ทำให้ผมรู้จักคำว่ารัก... จะไม่ถามผมสักหน่อยหรือครับว่าเกิดอะไรขึ้น”

 

“เกิดอะไรขึ้นครับ”

 

หนุ่มน้อยก้มหน้า...ยิ้มบางพลางขยับตัว น้ำเสียงที่ใช้ต่อไปมีความจริงจังมากขึ้น

 

“เขาเป็นคนที่ผมรักมากจริงๆ แล้วผมก็เชื่อว่าเขารักผมมากเหมือนกัน เราคบกันมาสามปี เป็นคนที่ผมอยากพากลับไปแนะนำให้พ่อกับแม่รู้จัก เราเข้ากันได้ดี ทะเลาะกันบ้างแต่ก็ถือว่าเป็นความรักที่ดีมากๆ... ผมเคยคิดว่าเขาเป็นคู่แท้ของผมด้วยซ้ำ”

 

คาซึยะนึกย้อนไปยังวันเวลาเหล่านั้น เขาจินตนาการความรักยิ่งใหญ่ของอาคานิชิ จินกับอุเอดะ ทัตสึยะไม่ออก และไม่รู้ด้วยว่าความรักของเขาครั้งนั้นจะสามารถเทียมเทียบกับกับคู่นี้ได้หรือไม่

แต่ในช่วงชีวิตหนึ่ง เขาก็มีความปลื้มปิติและภาคภูมิใจแบบนั้น เคยเชื่อแบบนั้น...

 

“คุณจิน คุณเคยคิดมั้ยว่าความรักของเกย์มันไม่มีจริง”