Accidentally Possessive Part 16

posted on 18 Apr 2012 23:49 by asuka-jan in Accident
 
 

Title: Accidentally Possessive
Part: 16
Casts: Jin x Kazuya
Author: Asuka
Rate: G

 

 

 

เสียงปิดประตูไม่ดังอะไรนัก แต่ก้องในใจคาซึยะจนทำให้มือเย็นได้... ชีคหนุ่มที่จับข้อศอกเขามาตลอดทางคลายแรงบีบเล็กน้อย แต่ก็ไม่ยอมปล่อย แม้ตอนที่ตัวเองก้าวเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเอื้อมหยิบผ้าขนหนูและเสื้อคลุมสีขาวมาให้

 

คาซึยะรับมันอย่างไม่คิดจะใช้งานเลยสักนิด

 

“อีกเดี๋ยวฟาอัดก็คงหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาให้ คุณคาซึยะล้างตัวแล้วเปลี่ยนมาใส่เสื้อคลุมนี่ก่อนเถอะนะครับ เดี๋ยวจะไม่สบาย”

“มะ...ไม่ดีกว่าครับ”

 

“ทำไมล่ะครับ อย่าบอกนะว่าใจคอคุณจะใส่ชุดเปื้อนน้ำหวานนี่ไปตลอด” เจ้าของห้องทอดเสียงหวานเป็นห่วงเป็นใย

คนฟังรับรู้ได้ แต่ไม่ดีใจเอาเสียเลย

 

“คือ...ผมเกรงใจครับ ผมไปใช้ห้องน้ำข้างล่างก็ได้”

 

พูดแล้วร่างเล็กก็หันตัวกลับ แต่ก็ถูกคว้าต้นแขนหมับ ให้ตกใจจนต้องสะบัดแขนหนี

แต่พอร่างกายเป็นไท หัวหน้าฝ่ายต่างประเทศกลับไม่กล้าโกยอ้าวไปอย่างที่ใจต้องการแต่ทีแรก ทั้งด้วยหน้าที่ค้ำคอ และท่าทีของชีคอัลฟาที่ดูนิ่งไปจนคนปกป้องตัวเองดันรู้สึกผิด

 

“คุณไม่ไว้ใจ...”

 

ถูก...! แต่เขายอมรับได้ที่ไหน

 

“ไม่ใช่ครับ ผมเกรงใจ”

“เกรงใจอะไรกันครับ ผมเสนอน้ำใจแล้วคุณปฏิเสธ มันทำให้ผมเสียใจมากกว่า”

 

“โธ่... มันเรื่องเล็กน้อยน่ะครับ” คาซึยะยิ้มหวานพลางกระเถิบถอยหลังทีละน้อยให้ดูเป็นธรรมชาติ

 

“เล็กน้อยแล้วทำไมต้องปฏิเสธ...” ชีคหนุ่มตัดพ้อด้วยเสียงที่เย็นขึ้น ก่อนสืบเท้าเข้าหาช้าๆ เอ่ยคำถามด้วยดวงตาคาดคั้น “คุณไม่ไว้ใจผมใช่มั้ย คุณกลัวผมใช่มั้ย...”

 

ถ้าร่างเล็กไม่กลัวมาก่อนก็คงเริ่มกลัวตั้งแต่วินาทีนี้เอง เพราะแม้น้ำเสียงของอัลฟาจะยังพยายามทอดหวาน แต่แววตากับท่าทางกลับไม่ได้ไปด้วยกัน

หนุ่มน้อยสูดลมหายเข้าใจลึกเรียกความกล้า

 

“ทำไมผมต้องกลัวท่านชีคด้วยล่ะครับ” เอ่ยคำถามที่ภาวนาให้คนตอบ ตอบไม่ได้

 

เพื่อที่เขาจะได้รอด...

 

“คงเพราะผมรุกคุณมากไป”

 

เอ๊า! ตอบทำไม 

 

“อย่ากลัวเลย คาซึยะ ผมเพียงต้องการมีโอกาสพูดคุยกับคุณเท่านั้น”

“ท่านชีคคุยกับผมเมื่อไหร่ก็ได้นะครับ”

 

“แค่สองต่อสอง! แต่คุณไม่เคยให้โอกาสผมเลย...”

ชายหนุ่มพ้ออีกคำ แต่ก็ไม่ทำให้คนฟังรู้สึกเห็นใจขึ้นแม้สักนิด ตรงข้าม...คาซึยะเริ่มจะโกรธ

 

รู้ว่าไม่เคยให้ก็ยังพยายามฉวย... เขานับถือคนพยายามเสมอ แต่ถ้าข้ามขั้นถึงการละเมิดสิทธิ์ เขาเกลียด

 

“ตอนนี้ท่านก็ได้โอกาสแล้วไงครับ” โอกาสที่ได้มาจากการลงทุนอย่างเหลือแสน

 

ร่างเล็กเริ่มบังคับสีหน้าให้อ่อนโยนอ่อนหวานเต็มร้อยไม่ไหว แรงจูงใจลดต่ำ ในเมื่ออีกฝ่ายอยากคุย เอาสิ คุยกัน... เขาพยายามเป็นมืออาชีพเต็มที่แล้ว อดทนอดกลั้น มีมารยาทอย่างที่สุดแล้ว อะไรจากนี้ก็ไม่น่าใช่ความผิดของเขา

 

อัลฟาไม่รับรู้ท่าทีที่เปลี่ยนไปของคนตรงหน้า ชายหนุ่มยังคงรุกคืบเข้าหา เห็นร่างเล็กยืนนิ่งไม่ถอยหนีอีก ก็เหมือนว่าโอกาสที่เขารอนั้นได้มาถึงสักที

 

“คุณคงรู้อยู่แล้วว่าผมคิดยังไงกับคุณ แต่คุณคงยังไม่รู้ ว่าผมหลงรักคุณ...ตั้งแต่เห็นเพียงภาพถ่าย”

 

คาซึยะหลับตา...

“ท่านก็ทราบว่าผมมีคู่หมั้นแล้ว”

 

“ที่ประเทศของผมก็ยังมีประเพณีคลุมถุงชนเหมือนกัน เราต้องแต่งงานกับคนที่เหมาะสม เพื่อการเมือง เพื่อฐานอำนาจ แต่ขณะเดียวกัน... เราก็ยังมีสิทธิ์เก็บหัวใจไว้เพื่อรักแท้ ...คุณกับคู่หมั้น ก็ถูกผู้ใหญ่จับคู่ให้ไม่ใช่หรือครับ”

 

รู้ดี!

 

คาซึยะรู้สึกขนลุกขนพองกับประโยคยาวๆ ของชีคแดนทะเลทรายนัก ‘รักตั้งแต่ภาพถ่าย’ ‘เก็บหัวใจไว้เพื่อรักแท้’ ...อะไร เพ้อเจ้อ! ชีวิตของเขาที่ต้องมานั่งฟังเหตุผลของคนจับปลาหลายมือหลายต่อหลายครั้งก็เป็นมลทินแก่หูพอแล้ว ยังต้องมาถูกตีขลุมจากคนที่เห็นแก่ตัว แถมยังหลงตัวเองอีก

 

“แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมกับคู่หมั้นจะไม่มีใจให้กันนี่ค